One happy island

One happy island

One happy island Door Fred Diks Naast het harde werken, dat bestaat uit vier lezingen op verschillende scholen op Aruba, is er voor de auteurs heel veel tijd voor ontspanning. De organisatoren en begeleiders van het 21e Internationale kinderboekenfestival halen alles uit de kast om ons een onvergetelijke tijd op het tropische eiland te bezorgen.

One happy island

Door Fred Diks

Naast het harde werken, dat bestaat uit vier lezingen op verschillende scholen op Aruba, is er voor de auteurs heel veel tijd voor ontspanning.

De organisatoren en begeleiders van het 21e Internationale kinderboekenfestival halen alles uit de kast om ons een onvergetelijke tijd op het tropische eiland te bezorgen. Elke dag gaat er een begeleider van de Biblioteca Nacional met me mee naar de lezingen.

De ene keer word je na afloop meegenomen naar de Zeepiraat, waar de vers gevangen grote tonijnen uit de boten op de houten steigers worden gegooid. Gespierde vissers vervoeren ze dan naar de keuken. De vers gebakken vissen eet je met de vingers, terwijl op de achtergrond de dolfijnen sierlijk uit het water omhoog springen.

De andere keer eet je voor het werk, dat om acht uur begint,  in een plaatselijk barretje Arubaanse kroketten en gaan we naderhand naar een authentieke rumbar, waar we ijskoude Balashi en Polar Beer drinken.

Soms krijgen we na ons werk op de scholen een extra tour. Dan bewonderen  we het bounty-achtige Babybeach en rijden we langs een hondenkerkhof bij Doggybeach, waar zelfs de dierlijke resten van ene Hitler zijn begraven.

De Nederlandse schrijvers hebben een goede klik met die uit Costa Rica, Curaçao, Bonaire en Aruba. Op een avond werden we met de bus opgehaald voor een feestelijke Ban Topa. Bij The Old Cunucun House  zaten we buiten aan lange tafels. Gelukkig was er een lichte bries, zodat we niet naar binnen in de airco hoefden.

Het Arubaanse restaurant serveerde plaatselijke gerechten en Vale Croes, een van de bekendste Arubaanse komieken zong zijn landelijk repertoire met veel gevoel. Hij dronk en rook tijdens zijn performance en zat tijdens zijn show op een stoel, omdat de omvangrijke zanger anders wellicht door zijn hoeven zou zijn gezakt.

Later op de avond zit ik met een dilemma. Nadat ze me een Colombiaanse dans aanleren, word ik uitgenodigd de volgende avond aanwezig te zijn in Cas Di Cultura voor een culturele avond over de spin Anansi.

Maar ik krijg ook een uitnodiging om met drie bibliotheekmedewerksters naar het Carubbian Festival te gaan in San Nicolas.

In het kader van alternatief cultuur snuiven, kies ik voor de tweede optie. En daar krijg ik geen moment spijt van. Er zijn veel eettentjes, terwijl op de achtergrond de klanken van een steelband klinken. Ik neem Jonnie Cake, een broodje met saltfish en cheese. De soep sla ik over, omdat die van gemalen koeienpoten is bereid. Daarna kies ik voor Ham Horna. Een gerecht dat tijdens Kerst veel op Aruba wordt gegeten. De ondernemer is onlangs op de televisie geweest en daarom staan er lange rijen voor zijn kraam hongerige bewoners en toeristen. Mmm, wat heerlijk. Ik snap nu waarom veel Arubanen zwaarlijvig  zijn.

Het hoogtepunt van de avond zijn de folkloristische optredens gevolgd door een parade met fraai uitgedoste dansers en danseressen, die met metershoge en brede verentooien voorop lopen in de Carnavaleske optocht door de Mainstreet. Wij sluiten ons aan achter de Brassband. Tussendoor waan ik me in het paradijs en kijk ik naar het grote billboard langs de weg. “Aruba one happy island”. Ik ben het er helemaal mee eens.